Pomysły, triki i praktyczne rozwiązania – przygotowanie do bierzmowania

Odebrałem z drukarni nową książkę:

Pomysły, triki i praktyczne rozwiązania związane z przygotowaniem do bierzmowania

Uniwersalny poradnik dla każdego programu

triki

 

Zobacz wideo prezentujące książkę:

Odpowiedz na JEDNO pytanie ankiety:

Poznaj spis treści:

Spis treści

Wstęp. 3

Deklaracja kandydata do bierzmowania – co na niej powinno się znaleźć  4

Sfera wewnętrzna i zewnętrzna – dokładne rozróżnienie czego wymagać od kandydatów i w jaki sposób. 8

Zgoda katechety. 9

Odsuwanie kandydata. 12

Zerwanie z rocznikowym bierzmowaniem.. 14

Przyjmowanie deklaracji 16

Decyzje – ucz ich podejmowania. 17

Spowiedź przed bierzmowaniem  – jak uniknąć pewnego błędu  18

Miejsca dla bierzmowanych w czasie uroczystości 20

Pierwsza próba, przydział miejsc – jak ich usadzić w pięćdziesiąt pięć sekund  20

Pierwsze spotkanie – dlaczego jest konieczne. 22

Jak dokładnie sprawdzić obecności na spotkaniu, tak by kandydaci o tym nawet nie wiedzieli 23

Jak potraktować tych, którzy zaspali?. 24

Przygotowanie w Internecie. 25

Harmonogram spotkań. 25

Chłopcy i dziewczęta – koedukacja nie popłaca. 26

Materiały dla uczestników – co to daje?. 27

Cyrk z formularzami usprawiedliwień. 27

Karta historii kontaktu z kandydatem, który nie wypełnia obowiązków / łamie zasady  29

Frekwencja na Mszy Świętej – jak ją bezboleśnie zwiększyć  33

O wyższości przyczepianych kartek nad prezentacją multimedianą  35

Jak mądrzej przeprowadzić dialog po ewangelii w czasie uroczystości bierzmowania  36

Wspólne rekolekcje, ale nie tylko. 38

Co zrobić jak proboszcz „podeśle” ci dwie dorosłe osoby miesiąc przed bierzmowaniem?  39

Jak karać?. 40

Jak aktywizować bierzmowanych w czasie spotkań?. 42

Jak ewangelizować rodziców?. 44

Skrutynia – wróćmy do tego. 45

Spis treści 47

W komentarzach możesz napisać, które kwestie ze spisu treści interesują cie najbardziej – udostępnię je.

7 myśleli o “Pomysły, triki i praktyczne rozwiązania – przygotowanie do bierzmowania

    1. Piszesz i masz:

      Pierwsze spotkanie – dlaczego jest konieczne
      Nie cierpisz organizacyjnych spotkań? Ja też. Są jednak potrzebne. Są potrzebne choćby z tego względu, że spora część kandydatów i ich rodziców niczego nie przeczyta (chociaż wszystko podpisze). Należy im zatem to przeczytać.
      Takie spotkanie musi być nudne – nie ma na to rady, ale mamy jakieś pole manewru.
      Tu znowu jest okazja, by pokazać ludzką twarz Kościoła.
      Na początku pogratuluj rodzicom ich dzieci. Powiedz: „Zo-baczcie – niedawno przynosiliście do kościoła cztery kilo w beciku a to nie wiadomo kiedy urosło i często jest już wyższe od was. A jak jeszcze nie jest to za rok, gdy będzie bierzmowanie, pewnie już będzie.”
      „Jak patrzę na wasze córki i na waszych synów to żal mi duszę ściska – też bym tak chciał.”
      „Mamy najprzystojniejszych chłopaków i najpiękniejsze dziewczyny w Europie środkowej.”
      W czasie spotkania bądź pogodny i uśmiechaj się.
      Nie rozwlekaj tematu – bądź zwięzły i konkretny. Zaakcentuj najważniejsze sprawy – nieobecności i co wtedy robić oraz konsekwencje w przypadku łamania zasad. Mów o tym z troską a nie jak kapo w obozie.
      Na zakończenie rozdaj kandydatom jakiś drobiazg – na przykład modlitwę do Ducha Świętego, którą powinni wpiąć w swoje materiały. Ludzie lubią prezenty a ty dodatkowo sprawdzisz obecność. Gdy będziesz na przykład kogoś odsuwał od bierzmowania możesz powiedzieć patrząc na materiały – nie było cię na spotkaniu organizacyjnym.

    1. Służę, ale razem z jeszcze jednym rozdziałem:

      Decyzje – ucz ich podejmowania
      Zrozum jedną, bardzo ważną rzecz. Patrząc na wiarę można powiedzieć, że jest to DECYZJA, by swoje życie złączyć z Jezusem – zawrzeć z Nim przymierze i z Nim iść przez życie.
      Ważna jest łaska, ważne jest poznanie samego Boga i kościelnych doktryn, ale kluczowa na końcu jest sprawa ludzkiej decyzji. W Apokalipsie czytamy: „Oto stoję u drzwi i kołaczę: jeśli kto posłyszy mój głos i drzwi otworzy, wejdę do niego i będę z nim wieczerzał, a on ze Mną.” (Ap 3,20) To człowiek otwiera drzwi. To on włada klamką, ryglem czy kluczem. To człowiek podejmuje (lub nie) decyzje, by „otworzyć drzwi” Jezusowi.
      I teraz uwaga natury ogólnej – by móc podjąć decyzję – tę decyzję wiary – trzeba umieć i być zdolnym do podejmowania decyzji w ogóle.
      Jeśli ktoś jest bezwolny i bezrefleksyjny i we wszystkim będzie polegać na innych, to nie będzie mógł lub będzie to dla niego trudne, by podjąć decyzję – uwierzyć w Boga.
      Bo wiara to decyzja. Taki człowiek może nawet będzie chodził do kościoła, bo tak mu kazali, i będzie się modlił, bo tak mu powiedzieli, ale czy można to nazwać wiarą?
      Jeśli nawet tak, to jest to wiara bardzo niedoskonała.
      I wnioski. Tak prowadź przygotowanie do bierzmowania, by była to szkoła podejmowania decyzji. Najpierw decyzji bardzo prostych, by na końcu była to decyzja przyjęcia Jezusa.
      Konieczność decyzji podkreślaj na każdym miejscu. Na przykład: „Nauczyłem was metody modlenia się Słowem Bożym. Teraz będziemy mieć 15 minut, by w ten sposób się pomodlić. Zauważ, że stoisz przed decyzją – możesz ten czas poświęcić na myślenie o niebieskich migdałach a możesz też rzeczywiście spróbować się pomodlić. To od ciebie zależy. Ja mogę tylko sprawdzić twoje zewnętrzne zachowanie. Nikt nie sprawdzi, co się dzieje w twojej głowie i sercu. Podejmij teraz decyzję…”

      Jak aktywizować bierzmowanych w czasie spotkań?
      Aktywizacja w sensie stosowania metod aktywizujących to taka konstrukcja zajęć, by do pewnych prawd katechizowani dochodzili sami. W przygotowaniu do bierzmowania, zwłaszcza w spotkaniach ogólnych, będzie miało to ograniczone zastosowanie. Po prostu się tego nie da zrobić.
      Natomiast możliwa jest aktywizacja w sensie szerokim, czyli takie prowadzenie spotkania, jego tempo, zwroty akcji, podawane treści, że nie daje się szansy uczestnikom na przejście w tryb bierny.
      Spotkanie zatem musi być bardzo dobrze przygotowany scenariusz, prowadzący musi być wyspany a przekazywane treści i formy opanowane.
      W formie przygotowania jaki preferuję istotnym momen-tem, które włącza się w ideę aktywizacji jest stwarzanie momentów decyzji. Kandydat musi podjąć decyzję, ale ta decyzja nie jest jednoznaczna i oczywista.
      Podam przykład. W katechezie Cztery kroki do Miłości przedstawiony jest proces budowania więzi z Jezusem. W pewnym momencie uczestnicy muszą zastosować do siebie poznane treści – „określić swój krok, etap”. Muszą wstać i stanąć w jednym z rogów sali. Widzą, że prowadzący daje im pełną wolność wyboru jakiegokolwiek rogu, ale który to akurat róg to tylko od nich zależy.
      Inne problemy i inne nieco cele mamy w czasie spotkań w małych grupach. Pragniemy, by uczestnicy nie byli na nich bierni, włączali się w dyskusje, wyrażali swoje opinie.
      Wszystko zależy tu od poczucia bezpieczeństwa. Takie bezpieczeństwo dają, w pewnym zakresie, zasady obowiązujące na spotkaniu. Na początku każdego spotkania powinny być przypominane.
      Wprost odczytane:
      Na naszych spotkaniach obowiązują następujące zasady:
      • Animator prowadzący grupę przekazuje księdzu prowadzącemu przygotowanie jedynie informacje o: nieobecności, braku materiałów lub ich nie wypełnieniu oraz o celowym i złośliwym przeszkadzaniu na spotkaniach.
      • Wszystko inne objęte jest dyskrecją. Szczególna dyskrecja obowiązuje w sprawie wypowiedzi, poglądów, ocen i wiary uczestników.
      • Dyskrecja i nie ujawnianie wypowiedzi innych obowiązuje wszystkich uczestników.
      • Nie przerywamy swoich wypowiedzi, nie komentuje-my, nie przeszkadzamy.
      Ważne w tym wszystkim jest zrozumienie o co chodzi w tych małych grupach.
      Celem wcale nie są treści spotkań – zrozumienie, przyjęcie, zapamiętanie jakiegoś „materiału”.
      Celem jest prowokowanie i pielęgnowanie otwartości – tego, by powstawały jakieś relacje, wymiana, by coś tę grupę i osoby w grupie połączyło. To się nazywa wspólnota.
      Tym co łączy mogą być też wysłuchiwane żale i pretensje. Animator ma tu słuchać a nie brać się od razu do wyja-śniania, apologii wiary, korekty myślenia swoich uczestników.
      Zmiana w myśleniu uczestników zasadza się w autorytecie lidera. Nie wystarcza mieć rację – trzeba mieć jeszcze autorytet.

  1. Witam serdecznie…. co prawda jest rok 2017… dzisiaj odkryłam tę propozycję „w pigułce”, chociaż już sporo korzystam z Księdza propozycji… Zainteresował mnie pkt: O wyższości przyczepianych kartek nad prezentacją multimedialną… Trzeba powolutku przygotować start w kolejny rok… Serdecznie pozdrawiam. Szczęść Boże

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *